11: Teraz Leoś?!

                                     Dla Asi Blanco, Emilii, Jortini Blanco oraz Mrs. Devil <3

  
-Leoś- Zaczyna ten ogr. Chce do niego podejść, jednak Verdas ją od siebie odciąga. Oboje stają naprzeciwko nas. Czuję się jakbyśmy z Leonem byli rodzicami, a oni naszymi dziećmi, które się muszą teraz tłumaczyć z czegoś.  W salonie zapada głucha cisza. No gadać! Zaraz wyjdę z siebie i stanę obok. Było by ciekawie gdyby się okazało, że po niecałym dniu związku, Blanco by mnie zdradził. W końcu mój chłopak otwiera usta, żeby coś powiedzieć.
-Teraz Leoś?! A kto mi minutę temu mówił, że on cię bije?! Kobieto, lecz się- Co? Verdas bije swoją dziewczynę? Co ta małpa jeszcze wymyśli? Chociaż z drugiej strony nie znam go na tyle dobrze, aby móc go bronić.
-Że co proszę robię?! Robię dla ciebie wszystko, chciałaś pojechać na wakacje to pojechałaś, Chcesz iść na zakupy to idziemy, i ty po tym wszystkim masz czelność mówić, że ci robię krzywdę?!- Oj, ale się Leon wkurzył. Wcale się mu nie dziwię. Ja nie wiem co bym na jego miejscu zrobiła, chyba naprawdę bym ją uderzyła. Chociaż z drugiej strony nie będę musiała już widywać jej krzywego ryja- Masz dziesięć minut i ma cię już u mnie w domu nie być, inaczej wywalę twoje rzeczy przez okno- Mówi już spokojnie, jednak nadal lodowatym głosem nie patrząc w jej oczy.
-Ale gdzie ja teraz pójdę? Jest już prawie wieczór-Mówi łamliwym głosem. Mogłaś wcześniej myśleć.Leoś, kopnij ją w dupe! Leoś?!
-Bo myślisz, że mnie to dużo obchodzi- Odpowiada jej arogancko. Muszę powiedzieć, ze ta sytuacja jest sto razy lepsza niż niektóre sceny z  ,,50 twarzy Greya,, Jestem uzależniona od tego filmu. A wrcając do sytuacji to ta flądra wychodzi z naszego domu. Verdas zaraz po niej.
-To teraz ty mi się będziesz tłumaczyć- Mówię groźnie w stronę Mike. Chłopak przerażony na mnie spogląda. Rozumiem, że chciał dla niej dobrze, ale ma się trzymać od tego człowieka na kilometr. Chociaż ja nie byłam dzisiaj wcale lepsza- Albo dobra, nie chcę słyszeć twoich tłumaczeń- Nic więcej nie mówiąc kieruję się w stronę łazienki, aby wziąć prysznic. Po mojej chwili spokoju kieruję się na dół. Jednak słyszę tam dziwne odgłosy. Co ta suka robi w naszym domu?!
-Co ona tu robi?- Syczę w stronę Mika wskazując niegrzecznie palcem na nią.
-Nie ma gdzie nocować, więc zatrzyma się u nas- Mówi pewnie.I jeszcze czego! Może mam jej pożyczyć kosmetyki jeszcze? Niedoczekanie.
-Nie ma mowy- Bądź stanowcza Castillo!
-To tylko jedna noc- Odzywa się nagle paszczur. A zakleił ci ktoś kiedyś ryj taśmą? Jak nie to ja mogę być pierwsza, zrobię to z dziką rozkoszą.
-Albo ona tu będzie spała, albo ja- Chłopak milczy. Dziewczyna posyła mi zwycięski uśmiech. Widzę właśnie jak mu na mnie zależy- W takim razie żegnam państwa- Od razu wychodzę z domu. Debil nawet za mną nie poszedł. Co ja mam teraz zrobić? Jestem w kropce. Nawet nie wzięłam torebki, nic. Nie mam zamiaru tam wracać. Powoli wychodzę z terenu naszej posiadłości. Gdzie ja mam do jasnej cholery pójść? Bym poszła do hotelu, ale nie mam w tej chwili ani grosza przy duszy.
Chyba dzisiaj moim noclegiem będzie jakaś ławka, o ile jakąś znajdę.
-Violetta- Z moich rozmyśleń wybudza mnie jakiś męski głos. Z nadzieją, że to Mike się po mnie wrócił odwracam się. Niestety, albo stety przede mną stoi Leon Verdas we własnej osobie.
-Słucham- Jakieś miłe słowa z moich ust muszą być skierowane. Jeszcze pomyśli, że jestem jak, już teraz jego była. A ja w żadnym wypadku nie byłam, nie jestem i nie będę jak ona. Nie mam mózgu wielkości orzeszka.
-Czumu stoisz przed domem w samej piżamie?- Powiedzieć mu prawdę czy nie? I tak mi nic nie szkodzi.
-Bo twoja dziwka tam śpi, a ja nie mam zamiaru być tam gdzie ona. A ten głupek zamiast być po mojej stronie to idzie za nią. Więc się wkurzyłam i wyszłam- Kończę swoją krótką, ale jakże ciekawą historię z mojego życia. Chłopak patrzy na mnie zdziwiony.
-Dwie mendy-Mówi z obrzydzeniem. Zgadzam się z tobą w stu procentach Verdas!
-Ta twoja większa- Mówię ze śmiechem pocierając ramiona dłońmi z zimna.
-Nie moja. Nie jest moja od jakiejś godziny- Odpowiada wkładając ręce do kieszeni. Kocham gdy chłopcy wykonują ten gest. Bardzo mi się to podoba- Gdzie będziesz spać?- Dodaje. Pokazuję gestami, że nie wiem. Chyba ławka. Mój nowy przyjaciel.
-Na ławce.
-Gdzie?- Pyta zszokowany. Co się tak dziwisz? Tej nocy biedna jestem. Nie stać mnie na nic lepszego.
-No na ławkę. Nie mam ze sobą pieniędzy-Mówię po raz kolejny. Na twarzy chłopaka jest wymalowane ogromne zdziwienie.
-Chodź do mnie na noc. To w pewnym sensie przeze mnie tu teraz jesteś, więc chcę ci pomóc-To nie jego wina, że jego ex jest głupia.
-Nie chcę robić problemu-Typowa śpiewka.
-To żaden problem- Odpowiada z perlistym uśmiechem zdejmując swoją czarną bluzę, którą się zakłada przez głowę. Patrząc na mnie podaje mi ją. Dziękuję mu delikatnym uśmiechem. Fakt, mam na sobie jedynie krótkie spodenki i bluzkę na ramiączka, a na dworze nie jest teraz za ciepło. Gdy tylko ją zakładam do moich nozdrzy docierają  perfumy szatyna. Są cudowne.
-W takim razie zostanę- Jeżeli tamte państwo jest razem to ja będę tej nocy z Leonem. Kierujemy się w stronę drzwi wejściowych, gdy tylko wchodzę do środka od razu czuję ciepło w nim panujące. Muszę przyznać, że jego wystrój jest śliczny. Nowoczesność połączona z przytulnością.
-Rozgość się- Mówi wchodząc do kuchni. Idę za nim. Kuchnia jest tak samo śliczna- Masz ochotę na coś do picia?
-Herbata może być- Przez to, że przez kilka minut stałam w dosyć skąpym stroju jest mi teraz bardzo zimno. Mam ochotę wejść pod ciepłą kołderkę i już z niej nie wychodzić.
-Napewno to nie kłopot, żebym u ciebie dzisiaj nocowała?- Chłopak patrzy w moją stronę i przecząco kiwa głową. Uśmiecham się delikatnie do niego co odwzajemnia.
-Nie wiem jak ten głupek mógł cię tak zostawić- Ja też nie. Nie wiem w ogóle po co zaczynałam z Blanco ten związek. To wszystko jest cholernie dziwne.
-Tak trochę to ja wybiegłam z domu sama- Tłumaczę się głupio. Chłopak patrzy na mnie jak na debila.
-A on gdyby był prawdziwym mężczyzną to wybiegłby za tobą- W sumie ma rację. Ciekawe co Mike teraz robi? Może też za mną tęskni? Może myśli jak mnie przeprosić? Może właśnie mnie szuka? A może właśnie obściskuje się z tą lafiryndą? Może właśnie robi Bóg wie co w naszej, to znaczy już chyba jego sypialni. Może właśnie zasypiają w swoich ramionach? Albo robi jeszcze zupełnie coś innego niż myślę. Może nie powinnam być źle do tego nastawiona? Przecież skoro Mike się o mnie starał to chyba musi coś do mnie czuć. On mnie nie zdradzi. I tego się będę trzymała.
-Violu, chodź szybko- Z moich myśli wybudza mnie głos, a raczej krzyk Verdasa chyba z góry.
-Gdzie jesteś?- Mówię kierując się w stronę schodów.
-W sypialni- Dzięki Leonku. Bo myślisz, że ja wiem gdzie w tej ogromnej willi znajduje się sypialnia. Ku mojemu zaskoczeniu za pierwszym razem udaje mi się znaleźć wcześniej wspomniane miejsce. Spoglądam na szatyna pytającym wzrokiem. Kiwa głową abym do niego podeszła.
-O co chodzi?- Chłopak nic nie mówiąc odkręca mnie w stronę okna. To co tam widzę zaprzecza temu o czym myślałam jeszcze chwilę temu.
<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
Hej!
Mam nadzieję, że rozdział się wam podobał :)
Zapraszam was do zakładki zapytaj bohatera oraz na mojego insta: leonetta_poland
Oraz postanowiłam, że znowu zacznę zajmować miejsca więc piszczcie na dole komu mam je zajmować ;)
buziaczki ;*