35: Bliźniaki?

                     

ROZDZIAŁ KRÓTKI I BEZ SENSU, WIĘC...
 Dziś wyjeżdżamy z Polski i wracamy do domu. To był najlepszy wyjazd w moim życiu. Nigdy nie pomyślałabym, że będę jak z koleżanką rozmawiać z Tini. Moją Tini. Dziewczynę, która jest dla mnie wzorem do naśladowania od kilku lat. Tylko nie wiem co się dzieje z Leonem. Od jakiś dwóch dni chodzi cały poddenerwowany i jak się go o coś pytam to reaguje złością. Może już mu się znudziłam? Nie, chyba nie.
-Leon, wyłącz ten telefon i bierz nasze walizki, bo się zaraz spóźnimy na samolot- Zaczynam go poganiać. Chłopak patrzy na mnie obojętnie i po prostu wstaje, chowa telefon do kieszeni, bierze walizkę w rękę i wychodzi z pokoju. Od razu robi mi się smutno. Co ja mu zrobiłam? Smutna i zła wychodzę z pokoju hotelowego. Po wymeldowaniu się szukam Verdasa. Siedzi na walizce i jak widzę znudzony czeka na mnie. Ja mu zaraz dam.
-Czy możesz mi łaskawie powiedzieć o co ci chodzi?- Nie mam zamiaru być w tej chwili dla niego miła. Nie tym razem.
-Nie udawaj chociaż- Patrzę na niego zdezorientowana.
-Nie rozumiem.
-Ja myślę, że rozumiesz. Czy możesz mi wytłumaczyć czemu Mike pisze do ciebie i prosi cię o spotkanie i pisze, że za tobą tęskni?- Serio? Chodzi tylko o głupiego Blanco i jego głupie smsy?
-Ten człowiek myśli, że jeszcze będziemy razem, to jego problem, a nie mój- Podchodzę do niego i chcę go przytulić, jednak ten mnie delikatnie odpycha od siebie- O co ci chodzi? Ja jakoś ci nie robię wyrzutów, że przeglądasz mój telefon bez mojej zgody, więc zamknij się i mnie po prostu przytul- Syczę w jego stronę i się do niego po chamsku przytulam. Chłopak mnie jak najmocniej obejmuje. Znowu się duszę. To jest chyba najbardziej sztuczny przytulas jaki przeżyłam. Czy ten człowiek nie umie odpuścić?
-Jak chcesz. Tylko w nocy nie przychodź do mnie i nie mów, że chcesz spać ze mną. Zamknę sypialnię na klucz i gówno będziesz mógł zrobić- Odrywam się od niego i nie zwracając na niego uwagi wsiadam do taksówki.

Jak ja się tu nudzę. Nie dość, że nienawidzę latać samolotami, to jeszcze nie odzywamy się do siebie z Leonem. Normalnie świetnie. Ze swojej dość dużej torby wyjmuję mojego MacBooka i wchodzę na facebooka, żeby sprawdzić czy nikt nie napisał do mnie.

Mike Blanco: Proszę spotkaj się ze mną <3 Wiem, że mnie nadal kc, a Verdas to tylko przygrywka ;* Kotku, proszę cię <3

Wyjdę z siebie i stanę obok. Czy ten człowiek nie rozumie co się do niego mówi? Napiszę mu to ostatni raz, a jak nie zrozumie to już jego problem, a nie mój. Nie mam zamiaru psuć nerw na kogoś takiego.

Viola Castillo: Czy nie rozumiesz co się do cb mówi?! -.- odwal się ode mnie i od  Leona! Między nami już nic nie ma i nie będzie! Jestem szczęśliwa z MOIM CHŁOPAKIEM i mam nadzieję, że to ogarniesz! -.-

Mike Blanco: Ale ja kc! *.* Nie mogę patrzeć jak się marnujesz z nim! :/

Viola Castillo: Marnuje się teraz...na pisanie z tb! Odpierdol się w końcu ode mnie...Jak jeszcze coś do mnie napiszesz to cię zablokuje

Mike Blanco: Ja tak łatwo nie odpuszczę :c

Chciał? Ma. I już elegancko kolegę zablokowałam. Spoglądam w stronę Leona. Obserwuje jedną z pasażerek. Fajnie, że mój chłopak, o którego przed chwilą kłóciłam się z moim byłym ma mnie w dupie i woli rozmawiać z jakąś inną dziewczyną. Chyba chcesz Leośku zemsty. Mówisz i masz.
-Leon, wiem, że to nieodpowiedni moment i miejsce, ale muszę ci coś powiedzieć i to nie jest takie łatwe- Chłopak kiwa głową na znak, żebym mówiła. Próbuję zebrać w sobie chodź jedną łzę. I mi się udaje- No bo ja, no bo ja- Zaczynam się jąkać. Kątem oka widzę, że chłopak łapie mnie delikatnie za dłoń i prosi, żebym dalej mówiła. Zaraz się posrasz ze strachu.
-Powiedz spokojnie o co ci chodzi- Całuję trzymaną wcześniej dłoń. Już otwieram usta, żeby zacząć mówić, jednak przerywa mi kobieta, której imienia nie miałam okazji poznać.
-Już skończyłaś biadolić, bo chcę dokończyć rozmawiać z Leonem- Biadolić? Czekaj blond suko. Zaczynam mówić nie zwracając uwagi na jej  krzywy ryj i inne wypowiadane słowa.
-Jestem w ciąży- Chłopak zasłania przerażony usta.
-Ale jak? Skąd? Kiedy?- Zadaje kilka pytań na raz. Widzę, że blondyna jest równie zszokowana.
-Ale to nie koniec. Będziemy mieli dwójkę dzieci- Leon jeszcze bardziej patrzy na mnie z przerażeniem.
-Bliźniaki?- Jąka przerażony.
-Tak. A mówiłam ci o gumkach, ale nie, ty wiesz lepiej- Udaję lekko zdenerwowaną. Widzę, że tamta dziewczyna już się odkręciła i zajęła się czytaniem. I spokój.
-Od kiedy wiesz?
-Nie wiem- Nie chce go więcej straszyć. Blondi dała spokój to i ja go mu dam.
-Jak to nie wiesz od kiedy jesteś w ciąży?- Podchodzę do jego ucha.
-Bo nie jestem. Chciałam cię tylko oszukać kotku- Wyraz chłopaka twarzy wzbudza mój strach.
-To nie żartuj tak więcej-Obrażony odwraca się ode mnie. Jak dziecko normalnie.
-No przepraszam, misiek- Przybliżam się jeszcze bliżej do niego i przytulam go jak najmocniej.Chłopak mi ulega, ponieważ mnie obejmuje. Zadowolona nawet nie wiem kiedy usypiam.
<<<<<<<<<<<<
 Hej ;p
Pisałam ten rozdział dość długo jak na mnie...przez ostatnie kilka dni nie miałam nawet siły wejść na bloggera. Szkoła, to wszystko po prostu...
ehhh
Czekam na wasze komentarze :D