ROZDZIAŁ XIX "uderzyć"

Budzę się cała zalana potem. Spoglądam w stronę Leona. Śpi. Od kilku dni śni mi się ten sam sen. Jestem z Verdasem u nas w domu. Jesteśmy szczęśliwi, ale w pewnej chwili, niespodziewanie szatyn mnie policzkuje. Zawsze po tym momencie się budzę. I nie wiem co się dzieje. Chyba już nie usnę. Cicho wstaje z łóżka mojego chłopaka. Tak żeby go nie obudzić kieruje się w stronę kuchni, która znajduje się na dole. Gdy tylko się w niej jestem do kryształowej szklanki nalewam niewielką ilość soku  pomarańczowego i zaczynam go łapczywie pić. Gdy ugasiłam już swoje pragnienie odwracam się z zamiarem powrotu do sypialni, jednak natrafiam na umięśniony tors mojej miłości. Spoglądam na niego. Ten posyła mi uśmiech i mnie mocno przytula. Zawsze dzięki jego ramionom czuję się bezpieczna. Jestem również uzależniona od narkotyzowania się zapachem jego perfum od Armaniego.
-Skarbie,dlaczego nie śpisz?- Bo śniło mi się, że mnie uderzyłeś. Najlepsza odpowiedź.
-Mam pytanie- Omijam jego wcześniejsze pytanie. Ten posyła mi tylko pytające spojrzenie.- Czy uderzył byś mnie kiedyś?- Gdy pytanie pada z moich ust szatyna mięśnie się napinają. A co jeśli mój sen to przepowiednia? Jeśli to damski bokser? Nie! Mój Leon taki nie jest. Chyba.
-Violu, nigdy Cię nie uderze. Prędzej by mi ręką uschła, niż bym ci zrobił jakąś krzywdę.- Mówi patrząc mi głęboko w oczy. To mnie utwierdza w przekonaniu.
-To dobrze- Ponownie się wtulam w niego.
-Idziemy spać?- Ja tylko przytakuje głową. Szatyn bierze mnie na ręce. Po niedługim czasie czuję, że znajduje się już na miękkim materacu w sypialni Verdasa. Po chwili odpływam do krainy morfeusza
                                        ~*~
-Ludmi?- Spoglądam na moją zapłakaną przyjaciółkę.
-Mogę wejść?- Pyta się roztrzeńsiona. Ja szerzej otwieram drzwi. Odrazu kiedrujemy się do mojego salonu. Gdy tylko siadamy ta się we mnie mocno wtula. Jeszcze mocniej ją ściskam.Mogę się o nie wiem co założyć, że  chodzi o jakiegoś chłopaka.  Wiele razy przez nich płakałam więc wiem jak to boli. Nie wspomnę już ile razy przez mojego obecnego partera.
-Powiesz mi co się stało?
-On mnie zdradził- łka.
- Jak to? Federico? Może ktoś podał ci błędne informacje- On nie mógł by jej czegoś takiego zrobić. Chociaż, facet to facet. Jest dobrze, a za chwilę się mu znudzisz i zamienia Cię na inną. Ale mój Leon chyba taki nie jest.
-Widziałam jak pieprzył swoją sekretarkę na biurku w gabinecie- Teraz jej głos jest jeszcze bardziej pełen rozpaczy.
-A to menda- Mówię zła.

Po około kilku godzinach blondynka wychodzi. Postanowiła, że  nie ma sensu przez niego płakać. Jest bardzo twardą osobą, więc znając ją to za kilka dni zadzwoni i powie, że ma nowego chłopaka.

Nie ma Co robić. Może pojadę do firmy? Leon powiedział, że  Mogę mieć dzisiaj wolne, ale nie ma co robić samej w czterech ścianach. Szybko nakładam na swoje nogi szpilki oraz płaszcz. Do ręki biorę kluczyki od samochodu i torebkę. Gotowa kieruje się w strone firmy.

-Co Ty odwalasz?- pytam widząc szatyna bez koszuli w naszym gabinecie.
-Oblałem się kawą. Ambar zaraz mi przyniesie czystą koszulę.- Sekretarka, która odkąd tylko pamiętam chce się na niego rzucić zobaczyła go bez koszuli. Już ja jej pokaże. Po chwili do gabinetu wchodzi tamta. Gdy widzi mnie jej uśmiech odrazu rzednie. I prawidłowo. Wyrywam jej z ręki jego koszulę. Oczywiście pomagam mu ją zapiąć.
-Przypomniał mi się wczorajszy dzień- Mówię z uśmiechem. Wczoraj też zapinałam mu koszulę.
-Którą część? Tą w której ją zapinałaś czy rozpinałaś?- Pyta się z cwaniackim uśmiechem. Spoglądam kątem oka na blondi. Nie jest zadowolona. Po chwili Ambar wychodzi. A ja zadowolona się do niego przytulam. Kocham go bardzo bardzo mocno. Mówią, że prawdziwa miłość taka jak w książkach nie istnieje, ale ja jej właśnie doznaje. Jestem w stu procentach pewna, że to ten jedyny.
-Moja mama do mnie dzwoniła- Patrzę na niego zdziwiona- Zaprasza nas dzisiaj wieczorem na kolację- dodaje.
-Na którą?
-Dziewiętnasta- Odpowiada. Ja tylko przytakuje.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Hej! Rozdział jest tak z nienacka, ponieważ miałam nagły przypływ weny. A co tam, że muszę jutro rano wstać do szkoły. A co tam, ze pewnie się nie wyspie. Dlatego,  że rozdział pojawił się dzisiaj nie jestem pewna czy będzie w weekend.
Do nasteonego :)